Mijn verhaal

Het zal een jaar of zes geleden zijn dat mijn zoontje thuis kwam met de opmerking dat hij wilde gaan vissen.

Je kan je geen grotere schok in ons gezin voorstellen. In onze familie kwam vissen als sport niet voor, wel als voedsel.

In mijn jeugd had ik wel eens een vriendje gehad waarmee ik ging vissen maar uren naar een dobber kijken zonder een woord te mogen uitbrengen daar zag ik noch sport noch gezelligheid in.

Als je dan van verveling maar een stukje ging lopen werd er ineens wel gepraat maar dan alleen om je duidelijk te maken dat de vissen je voetstappen konden horen en dat je dus vooral niet moest stampen.

Je kan je dus voorstellen dat ik met de nieuw verworven inzichten van mijn zoontje niet zo blij was.

Wonend bij redelijk wat water hadden de kinderen zwemdiploma’s en kenden de gevaren van het water maar het “gevaar” vissen had ik over het hoofd gezien.

Na wat zoeken kwam ik een boekje tegen met allerlei vismethoden. De vaste stok leek mij het meest geschikt voor een mannetje van 6 jaar en ik zag de buurjongetjes ook met iets dergelijks rondlopen dus dat zat wel goed.

Voor een niet-visser is zo’n tuigje aan een bamboe stokje prutsen nog een hele toer. Met een gezicht van “dat doe ik wel even” viel ik al snel door de mand. Broodkorsten vielen al uit elkaar voordat ze het water raakten en dat gedoe met maden aan zo’n haak vond ik al helemaal niets. Juist op de dagen dat je denkt dat het lekker weer gaat worden zijn die krengen op of zijn volledig verpopt of uitgevlogen.

Mijn zoontje dacht daar anders over en werd naarmate mijn enthousiasme afnam steeds bedrevener.

Er naast blijven zitten zonder iets te doen is ook niet leuk dus zou ik het dan toch niet eens proberen ??

In het boekje dat ik gekocht had stonden ook andere wijzen van vissen beschreven, een daarvan was vliegvissen.

Omdat het anders dan de mij bekende manieren was trok het mijn aandacht. Na enige overdenkingen besloten toch maar eens naar hengelsport Arnhem te gaan (toen nog in Arnhem).

Peter of Koen legde mij het een en ander uit en een uurtje later was ik de zeer trotse eigenaar van een mooie 9’ AFTMA 6, een reel, een lijn en een handvol vliegen.

Als je nou iets meer wilt weten kan je lid worden van de vliegvisclub in Arnhem was het advies. Ze komen om de dinsdag bij elkaar.

De stoute schoenen maar eens aangetrokken en op een dinsdagavond gaan kijken. Er zaten 2 á 3 man aan een tafeltje met een hele hoop bakjes en kistjes IETS te maken. Het bleken Joop en Ferdinand te zijn die een trip naar Schotland aan het voorbereiden waren. De week daarop moest ik maar terug komen dan kon ik een reguliere avond meemaken.

Na 1 avond was ik verkocht. Een leuke ongedwongen sfeer en een dijk van een startercursus waar ik nog wel in kon stappen.

Nu een aantal jaren verder vist mijn zoontje al lang niet meer en ben ik er nog steeds aan verslingerd. Ook al komt het er door legio redenen, die ongetwijfeld allemaal terug te voeren zijn op prioriteit, de laatste tijd niet meer zo van om te vissen of te binden, bij elke reclame of film waar een vliegvisser in voor komt zit ik op het puntje van mijn stoel.

Tjalle Walma van der Molen

 Mijn favoriete vakantieland

 Mijn vliegen

 Mijn foto's 

 

© Niets van deze Website mag worden

gebruikt zonder uitdrukkelijke toestemming van de Webmaster